హనుమాన్ చాలీసా — తెలుగులో

జయ హనుమాన జ్ఞాన గున సాగర.
జయ కపీస తిహుం లోక ఉజాగర.

రామ దూత అతులిత బల ధామా.
అంజని-పుత్ర పవనసుత నామా.

మహావీర బిక్రమ బజరంగీ.
కుమతి నివార సుమతి కె సంగీ.

కంచన బరన బిరాజ సుబేసా.
కానన కుండల కుంచిత కేసా.

హాథ బజ్ర ఔ ధ్వజా బిరాజై.
కాంధె మూంజ జనేఊ సాజై.

సంకర సువన కేసరీనందన.
తేజ ప్రతాప మహా జగ వందన.

విద్యావాన గునీ అతి చాతుర.
రామ కాజ కరిబె కో ఆతుర.

ప్రభు చరిత్ర సునిబె కో రసియా.
రామ లఖన సీతా మన బసియా.

సూక్ష్మ రూప ధరి సియహిం దిఖావా.
బికట రూప ధరి లంక జరావా.

భీమ రూప ధరి అసుర సంహారె.
రామచంద్ర కె కాజ సంవారె.

లాయ సజీవన లఖన జియాయె.
శ్రీ రఘుబీర హరషి ఉర లాయె.

రఘుపతి కీన్హీ బహుత బడాయి.
తుమ మమ ప్రియ భరతహి సమ భాయి.

సహస బదన తుమ్హరో జస గావైం.
అస కహి శ్రీపతి కంఠ లగావైం.

సనకాదిక బ్రహ్మాది మునీసా.
నారద సారద సహిత అహీసా.

జమ కుబేర దిగపాల జహాం తె.
కబి కోబిద కహి సకె కహాం తె.

తుమ ఉపకార సుగ్రీవహిం కీన్హా.
రామ మిలాయ రాజ పద దీన్హా.

తుమ్హరో మంత్ర విభీషన మానా.
లంకేశ్వర భయె సబ జగ జానా.

జుగ సహస్ర జోజన పర భానూ.
లీల్యో తాహి మధుర ఫల జానూ.

ప్రభు ముద్రికా మెలి ముఖ మాహీం.
జలధి లాంఘి గయె అచరజ నాహీం.

దుర్గమ కాజ జగత కె జెతె.
సుగమ అనుగ్రహ తుమ్హరె తెతె.

రామ దుఆరె తుమ రఖవారె.
హోత న ఆజ్ఞా బిను పైసారె.

సబ సుఖ లహై తుమ్హారీ సరనా.
తుమ రక్షక కాహూ కో డర నా.

ఆపన తేజ సమ్హారో ఆపై.
తీనోం లోక హాంక తెం కాంపై.

భూత పిసాచ నికట నహిం ఆవై.
మహావీర జబ నామ సునావై.

నాసై రోగ హరై సబ పీరా.
జపత నిరంతర హనుమత బీరా.

సంకట తెం హనుమాన ఛుడావై.
మన క్రమ బచన ధ్యాన జో లావై.

సబ పర రామ తపస్వీ రాజా.
తిన కె కాజ సకల తుమ సాజా.

ఔర మనోరథ జో కోయి లావై.
సోయి అమిత జీవన ఫల పావై.

చారోం జుగ పరతాప తుమ్హారా.
హై పరసిద్ధ జగత ఉజియారా.

సాధు సంత కె తుమ రఖవారె.
అసుర నికందన రామ దులారె.

అష్ట సిద్ధి నౌ నిధి కె దాతా.
అస బర దీన్హ జానకీ మాతా.

రామ రసాయన తుమ్హరె పాసా.
సదా రహో రఘుపతి కె దాసా.

తుమ్హరె భజన రామ కో పావై.
జనమ జనమ కె దుఖ బిసరావై.

అంత కాల రఘుబర పుర జాయి.
జహాం జన్మ హరి-భక్త కహాయి.

ఔర దేవతా చిత్త న ధరయి.
హనుమత సెయి సర్బ సుఖ కరయి.

సంకట కటై మిటై సబ పీరా.
జో సుమిరై హనుమత బలబీరా.

జై జై జై హనుమాన గోసాయిం.
కృపా కరహు గురుదేవ కీ నాయిం.

జో సత బార పాఠ కర కోయి.
ఛూటహి బంది మహా సుఖ హోయి.

జో యహ పడై హనుమాన చాలీసా.
హోయ సిద్ధి సాఖీ గౌరీసా.

తులసీదాస సదా హరి చేరా.
కీజై నాథ హృదయ మహం డేరా.

जय हनुमान ज्ञान गुन सागर।
जय कपीस तिहुँ लोक उजागर॥

राम दूत अतुलित बल धामा।
अंजनि-पुत्र पवनसुत नामा॥

महावीर बिक्रम बजरंगी।
कुमति निवार सुमति के संगी॥

कंचन बरन बिराज सुबेसा।
कानन कुंडल कुंचित केसा॥

हाथ बज्र औ ध्वजा बिराजै।
काँधे मूंज जनेऊ साजै॥

संकर सुवन केसरीनंदन।
तेज प्रताप महा जग वंदन॥

विद्यावान गुनी अति चातुर।
राम काज करिबे को आतुर॥

प्रभु चरित्र सुनिबे को रसिया।
राम लखन सीता मन बसिया॥

सूक्ष्म रूप धरि सियहिं दिखावा।
बिकट रूप धरि लंक जरावा॥

भीम रूप धरि असुर संहारे।
रामचंद्र के काज संवारे॥

लाय सजीवन लखन जियाये।
श्री रघुबीर हरषि उर लाये॥

रघुपति कीन्ही बहुत बड़ाई।
तुम मम प्रिय भरतहि सम भाई॥

सहस बदन तुम्हरो जस गावैं।
अस कहि श्रीपति कंठ लगावैं॥

सनकादिक ब्रह्मादि मुनीसा।
नारद सारद सहित अहीसा॥

जम कुबेर दिगपाल जहाँ ते।
कबि कोबिद कहि सके कहाँ ते॥

तुम उपकार सुग्रीवहिं कीन्हा।
राम मिलाय राज पद दीन्हा॥

तुम्हरो मंत्र विभीषन माना।
लंकेश्वर भए सब जग जाना॥

जुग सहस्र जोजन पर भानू।
लील्यो ताहि मधुर फल जानू॥

प्रभु मुद्रिका मेलि मुख माहीं।
जलधि लाँघि गये अचरज नाहीं॥

दुर्गम काज जगत के जेते।
सुगम अनुग्रह तुम्हरे तेते॥

राम दुआरे तुम रखवारे।
होत न आज्ञा बिनु पैसारे॥

सब सुख लहै तुम्हारी सरना।
तुम रक्षक काहू को डर ना॥

आपन तेज सम्हारो आपै।
तीनों लोक हाँक तें काँपै॥

भूत पिसाच निकट नहिं आवै।
महावीर जब नाम सुनावै॥

नासै रोग हरै सब पीरा।
जपत निरंतर हनुमत बीरा॥

संकट तें हनुमान छुड़ावै।
मन क्रम बचन ध्यान जो लावै॥

सब पर राम तपस्वी राजा।
तिन के काज सकल तुम साजा॥

और मनोरथ जो कोई लावै।
सोइ अमित जीवन फल पावै॥

चारों जुग परताप तुम्हारा।
है परसिद्ध जगत उजियारा॥

साधु संत के तुम रखवारे।
असुर निकंदन राम दुलारे॥

अष्ट सिद्धि नौ निधि के दाता।
अस बर दीन्ह जानकी माता॥

राम रसायन तुम्हरे पासा।
सदा रहो रघुपति के दासा॥

तुम्हरे भजन राम को पावै।
जनम जनम के दुख बिसरावै॥

अंत काल रघुबर पुर जाई।
जहाँ जन्म हरि-भक्त कहाई॥

और देवता चित्त न धरई।
हनुमत सेइ सर्ब सुख करई॥

संकट कटै मिटै सब पीरा।
जो सुमिरै हनुमत बलबीरा॥

जै जै जै हनुमान गोसाईं।
कृपा करहु गुरुदेव की नाईं॥

जो सत बार पाठ कर कोई।
छूटहि बंदि महा सुख होई॥

जो यह पढ़ै हनुमान चालीसा।
होय सिद्धि साखी गौरीसा॥

तुलसीदास सदा हरि चेरा।
कीजै नाथ हृदय महँ डेरा॥