ಹನುಮಾನ್ ಚಾಲೀಸಾ — ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ

ಜಯ ಹನುಮಾನ ಜ್ಞಾನ ಗುನ ಸಾಗರ.
ಜಯ ಕಪೀಸ ತಿಹುಂ ಲೋಕ ಉಜಾಗರ॥

ರಾಮ ದೂತ ಅತುಲಿತ ಬಲ ಧಾಮಾ.
ಅಂಜನಿ-ಪುತ್ರ ಪವನಸುತ ನಾಮಾ॥

ಮಹಾವೀರ ಬಿಕ್ರಮ ಬಜರಂಗೀ.
ಕುಮತಿ ನಿವಾರ ಸುಮತಿ ಕೆ ಸಂಗೀ॥

ಕಂಚನ ಬರನ ಬಿರಾಜ ಸುಬೇಸಾ.
ಕಾನನ ಕುಂಡಲ ಕುಂಚಿತ ಕೇಸಾ॥

ಹಾಥ ಬಜ್ರ ಔ ಧ್ವಜ ಬಿರಾಜೈ.
ಕಾಂಧೆ ಮೂಂಜ ಜನೇಊ ಸಾಜೈ॥

ಸಂಕರ ಸುವನ ಕೇಸರಿನಂದನ.
ತೇಜ ಪ್ರತಾಪ ಮಹಾ ಜಗ ವಂದನ॥

ವಿದ್ಯಾವಾನ ಗುನೀ ಅತಿ ಚಾತುರ.
ರಾಮ ಕಾಜ ಕರಿಬೆ ಕೋ ಆತುರ॥

ಪ್ರಭು ಚರಿತ್ರ ಸುನಿಬೆ ಕೋ ರಸಿಯಾ.
ರಾಮ ಲಖನ ಸೀತಾ ಮನ ಬಸಿಯಾ॥

ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪ ಧರಿ ಸಿಯಹಿಂ ದಿಖಾವಾ.
ಬಿಕಟ ರೂಪ ಧರಿ ಲಂಕ ಜರಾವಾ॥

ಭೀಮ ರೂಪ ಧರಿ ಅಸುರ ಸಂಹಾರೆ.
ರಾಮಚಂದ್ರ ಕೆ ಕಾಜ ಸಂವಾರೆ॥

ಲಾಯ ಸಜೀವನ ಲಖನ ಜಿಯಾಯೆ.
ಶ್ರೀ ರಘುಬೀರ ಹರಷಿ ಉರ ಲಾಯೆ॥

ರಘುಪತಿ ಕೀನ್ಹೀ ಬಹುತ ಬಡಾಈ.
ತುಮ ಮಮ ಪ್ರಿಯ ಭರತಹಿ ಸಮ ಭಾಈ॥

ಸಹಸ ಬದನ ತುಮ್ಹರೋ ಜಸ ಗಾವೈಂ.
ಅಸ ಕಹಿ ಶ್ರೀಪತಿ ಕಂಠ ಲಗಾವೈಂ॥

ಸನಕಾದಿಕ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಮುನೀಸಾ.
ನಾರದ ಸಾರದ ಸಹಿತ ಅಹೀಸಾ॥

ಜಮ ಕುಬೇರ ದಿಗಪಾಲ ಜಹಾಂ ತೆ.
ಕಬಿ ಕೋಬಿದ ಕಹಿ ಸಕೆ ಕಹಾಂ ತೆ॥

ತುಮ ಉಪಕಾರ ಸುಗ್ರೀವಹಿಂ ಕೀನ್ಹಾ.
ರಾಮ ಮಿಲಾಯ ರಾಜ ಪದ ದೀನ್ಹಾ॥

ತುಮ್ಹರೋ ಮಂತ್ರ ವಿಭೀಷನ ಮಾನಾ.
ಲಂಕೇಶ್ವರ ಭಎ ಸಬ ಜಗ ಜಾನಾ॥

ಜುಗ ಸಹಸ್ರ ಜೋಜನ ಪರ ಭಾನೂ.
ಲೀಲ್ಯೋ ತಾಹಿ ಮಧುರ ಫಲ ಜಾನೂ॥

ಪ್ರಭು ಮುದ್ರಿಕಾ ಮೇಲಿ ಮುಖ ಮಾಹೀಂ.
ಜಲಧಿ ಲಾಂಘಿ ಗಯೆ ಅಚರಜ ನಾಹೀಂ॥

ದುರ್ಗಮ ಕಾಜ ಜಗತ ಕೆ ಜೇತೆ.
ಸುಗಮ ಅನುಗ್ರಹ ತುಮ್ಹರೆ ತೇತೆ॥

ರಾಮ ದುಆರೆ ತುಮ ರಖವಾರೆ.
ಹೋತ ನ ಆಜ್ಞಾ ಬಿನು ಪೈಸಾರೆ॥

ಸಬ ಸುಖ ಲಹೈ ತುಮ್ಹಾರೀ ಸರನಾ.
ತುಮ ರಕ್ಷಕ ಕಾಹೂ ಕೋ ಡರ ನಾ॥

ಆಪನ ತೇಜ ಸಮ್ಹಾರೋ ಆಪೈ.
ತೀನೋಂ ಲೋಕ ಹಾಂಕ ತೆಂ ಕಾಂಪೈ॥

ಭೂತ ಪಿಸಾಚ ನಿಕಟ ನಹಿಂ ಆವೈ.
ಮಹಾವೀರ ಜಬ ನಾಮ ಸುನಾವೈ॥

ನಾಸೈ ರೋಗ ಹರೈ ಸಬ ಪೀರಾ.
ಜಪತ ನಿರಂತರ ಹನುಮತ ಬೀರಾ॥

ಸಂಕಟ ತೆಂ ಹನುಮಾನ ಛುಡಾವೈ.
ಮನ ಕ್ರಮ ಬಚನ ಧ್ಯಾನ ಜೋ ಲಾವೈ॥

ಸಬ ಪರ ರಾಮ ತಪಸ್ವೀ ರಾಜಾ.
ತಿನ ಕೆ ಕಾಜ ಸಕಲ ತುಮ ಸಾಜಾ॥

ಔರ ಮನೋರಥ ಜೋ ಕೋಈ ಲಾವೈ.
ಸೋಇ ಅಮಿತ ಜೀವನ ಫಲ ಪಾವೈ॥

ಚಾರೋಂ ಜುಗ ಪರತಾಪ ತುಮ್ಹಾರಾ.
ಹೈ ಪರಸಿದ್ಧ ಜಗತ ಉಜಿಯಾರಾ॥

ಸಾಧು ಸಂತ ಕೆ ತುಮ ರಖವಾರೆ.
ಅಸುರ ನಿಕಂದನ ರಾಮ ದುಲಾರೆ॥

ಅಷ್ಟ ಸಿದ್ಧಿ ನೌ ನಿಧಿ ಕೆ ದಾತಾ.
ಅಸ ಬರ ದೀನ್ಹ ಜಾನಕೀ ಮಾತಾ॥

ರಾಮ ರಸಾಯನ ತುಮ್ಹರೆ ಪಾಸಾ.
ಸದಾ ರಹೋ ರಘುಪತಿ ಕೆ ದಾಸಾ॥

ತುಮ್ಹರೆ ಭಜನ ರಾಮ ಕೋ ಪಾವೈ.
ಜನಮ ಜನಮ ಕೆ ದುಖ ಬಿಸರಾವೈ॥

ಅಂತ ಕಾಲ ರಘುಬರ ಪುರ ಜಾಈ.
ಜಹಾಂ ಜನ್ಮ ಹರಿ-ಭಕ್ತ ಕಹಾಈ॥

ಔರ ದೇವತಾ ಚಿತ್ತ ನ ಧರಈ.
ಹನುಮತ ಸೇಇ ಸರ್ಬ ಸುಖ ಕರಈ॥

ಸಂಕಟ ಕಟೈ ಮಿಟೈ ಸಬ ಪೀರಾ.
ಜೋ ಸುಮಿರೈ ಹನುಮತ ಬಲಬೀರಾ॥

ಜೈ ಜೈ ಜೈ ಹನುಮಾನ ಗೋಸಾಈಂ.
ಕೃಪಾ ಕರಹು ಗುರುದೇವ ಕೀ ನಾಈಂ॥

ಜೋ ಸತ ಬಾರ ಪಾಠ ಕರ ಕೋಈ.
ಛೂಟಹಿ ಬಂದಿ ಮಹಾ ಸುಖ ಹೋಈ॥

ಜೋ ಯಹ ಪಡೈ ಹನುಮಾನ ಚಾಲೀಸಾ.
ಹೋಯ ಸಿದ್ಧಿ ಸಾಖೀ ಗೌರೀಸಾ॥

ತುಲಸೀದಾಸ ಸದಾ ಹರಿ ಚೇರಾ.
ಕೀಜೈ ನಾಥ ಹೃದಯ ಮಹಂ ಡೇರಾ॥

जय हनुमान ज्ञान गुन सागर।
जय कपीस तिहुँ लोक उजागर॥

राम दूत अतुलित बल धामा।
अंजनि-पुत्र पवनसुत नामा॥

महावीर बिक्रम बजरंगी।
कुमति निवार सुमति के संगी॥

कंचन बरन बिराज सुबेसा।
कानन कुंडल कुंचित केसा॥

हाथ बज्र औ ध्वजा बिराजै।
काँधे मूंज जनेऊ साजै॥

संकर सुवन केसरीनंदन।
तेज प्रताप महा जग वंदन॥

विद्यावान गुनी अति चातुर।
राम काज करिबे को आतुर॥

प्रभु चरित्र सुनिबे को रसिया।
राम लखन सीता मन बसिया॥

सूक्ष्म रूप धरि सियहिं दिखावा।
बिकट रूप धरि लंक जरावा॥

भीम रूप धरि असुर संहारे।
रामचंद्र के काज संवारे॥

लाय सजीवन लखन जियाये।
श्री रघुबीर हरषि उर लाये॥

रघुपति कीन्ही बहुत बड़ाई।
तुम मम प्रिय भरतहि सम भाई॥

सहस बदन तुम्हरो जस गावैं।
अस कहि श्रीपति कंठ लगावैं॥

सनकादिक ब्रह्मादि मुनीसा।
नारद सारद सहित अहीसा॥

जम कुबेर दिगपाल जहाँ ते।
कबि कोबिद कहि सके कहाँ ते॥

तुम उपकार सुग्रीवहिं कीन्हा।
राम मिलाय राज पद दीन्हा॥

तुम्हरो मंत्र विभीषन माना।
लंकेश्वर भए सब जग जाना॥

जुग सहस्र जोजन पर भानू।
लील्यो ताहि मधुर फल जानू॥

प्रभु मुद्रिका मेलि मुख माहीं।
जलधि लाँघि गये अचरज नाहीं॥

दुर्गम काज जगत के जेते।
सुगम अनुग्रह तुम्हरे तेते॥

राम दुआरे तुम रखवारे।
होत न आज्ञा बिनु पैसारे॥

सब सुख लहै तुम्हारी सरना।
तुम रक्षक काहू को डर ना॥

आपन तेज सम्हारो आपै।
तीनों लोक हाँक तें काँपै॥

भूत पिसाच निकट नहिं आवै।
महावीर जब नाम सुनावै॥

नासै रोग हरै सब पीरा।
जपत निरंतर हनुमत बीरा॥

संकट तें हनुमान छुड़ावै।
मन क्रम बचन ध्यान जो लावै॥

सब पर राम तपस्वी राजा।
तिन के काज सकल तुम साजा॥

और मनोरथ जो कोई लावै।
सोइ अमित जीवन फल पावै॥

चारों जुग परताप तुम्हारा।
है परसिद्ध जगत उजियारा॥

साधु संत के तुम रखवारे।
असुर निकंदन राम दुलारे॥

अष्ट सिद्धि नौ निधि के दाता।
अस बर दीन्ह जानकी माता॥

राम रसायन तुम्हरे पासा।
सदा रहो रघुपति के दासा॥

तुम्हरे भजन राम को पावै।
जनम जनम के दुख बिसरावै॥

अंत काल रघुबर पुर जाई।
जहाँ जन्म हरि-भक्त कहाई॥

और देवता चित्त न धरई।
हनुमत सेइ सर्ब सुख करई॥

संकट कटै मिटै सब पीरा।
जो सुमिरै हनुमत बलबीरा॥

जै जै जै हनुमान गोसाईं।
कृपा करहु गुरुदेव की नाईं॥

जो सत बार पाठ कर कोई।
छूटहि बंदि महा सुख होई॥

जो यह पढ़ै हनुमान चालीसा।
होय सिद्धि साखी गौरीसा॥

तुलसीदास सदा हरि चेरा।
कीजै नाथ हृदय महँ डेरा॥